| مجله دانش و تندرستي تابستان 1388; 4(2):47-66. |
| انسان محوري در اخلاق زيست محيطي با تاکيد بر نگرش اسلامي |
| جوادي محسن* |
| * دانشگاه قم |
|
اين مقاله پس از بررسي زمينه هاي پيدايش اخلاق زيست محيطي و با اشاره به مسايل آن، مساله انسان محوري را که از مهم ترين مباحث فلسفي در قلمروي اخلاق زيست محيطي است، مورد بررسي قرار مي دهد. برخي معتقدند انسان محوري ديني که در آموزه هاي مسيحيت (و کلا اديان ابراهيمي) وجود دارد، منشا اصلي بحران زيست محيطي است و هر گونه راه حلي براي مشکلات زيست محيطي بايد بر اساس کنار نهادن انديشه انسان محوري سامان گيرد. تاکيد اين مقاله ارايه تصويري اسلامي از انسان محوري ديني است که در آن هر چند انسان اشرف موجودات و در واقع محور کائنات است، اين مرتبه و شان والا نه فقط از مسووليت اخلافي او در مورد موجودات ديگر و به ويژه حيوانات نمي کاهد، بلکه وي را بيش از موجودات ديگر مسوول نظم و انتظام طبيعي خلقت و در نتيجه جلوگيري از بحران زيست محيطي مي داند. |
| كليد واژه: اخلاق زيست محيطي، انسان محوري، بحران زيست محيطي، اخلاق زيست محيط اسلامي |
|
|