کد خبر: 8d10946

 
 

تاریخ: 1394/3/20 چهارشنبه-15:48

ارتقاء دانش به چه قیمت

افزایش روزافزون جمعیت انسان ها و هزار و یک دلیل موجه و غیر موجه انسان جهت آسیب رسانی به محیط زیست، ما را در شرایطی قرار داده که ناگزیر باید نظاره گر تخریب ها و صدماتی باشیم که خواسته یا ناخواسته به محیط¬زیست¬اطرافمان-وارد  می کنیم و با بی رحمی بی حد و حساب، دل مام مهربان زمین را به درد می آوریم.

آیا در چنین شرایطی بهتر نیست با کمی توجه و دقت بیشتر و تنها در حد توان خودمان از این فشار ها بکاهیم  و هر یک از ما قطره ای ، گلی، درختی، پرنده ای را از زیر آوار زلزله های انسان پدید نجات دهیم و ذره ای از محبت بی منتشان را در حق انسان جبران کنیم؟

در این میان نقش کسانی که سررشته ای در علوم طبیعی دارند پررنگتر به نظر می رسد و شاید توقع طبیعت از این قشر افراد کمی بیش از دیگران باشد.

  هدف از مطالعات محققین و دانشمندانی که طبیعت و محیط زیست را مورد بررسی قرار می دهند چیست؟ آیا غیر از این است که قصد دارند بر دانش انسان در زمینه محیط و موجودات اطرافش بیافزایند تا او بتواند بهترین شرایط را برای ادامه حیات در این محیط داشته باشد، از آنچه در اطرافش می گذرد بی خبر نماند و حداکثر استفاده را از خدمات احتمالی آن ببرد؟ آیا غیر از این است؟

پس چرا و به چه قیمتی با چنین هدف ارزشمندی، موجودات و محیطی را که بی شک نقشی بی بدیل در حیات ما و طراوت و شادابی سیاره مان ایفا می کنند قلع و قمع می کنیم و دست به کشتار دسته جمعی شان می زنیم؟ به فرض که نتایج خوبی از این تحقیق حاصل آید و مقاله اش هم با ایمپکت فکتور بالا در بهترین مجله به چاپ برسد. چه سود؟ چه تعداد دیگر از آن موجود ناشناخته که هم اکنون شناخته شده و خدمات، فواید و مضرات آن برای پیشبرد حیات انسان مشخص شده است در قید حیات است تا بتواند از عهده این خدمت رسانی برآید؟

چه حالی خواهید داشت اگر مقاله ای بخوانید که در آن گونه ای مورد مطالعه قرار گرفته و در بخش مواد و روش ها قید شده که تعداد 400 نمونه از یک سایت جمع آوری گردید و یا تعداد 600 نمونه از سه سایت مورد مطالعه قرار گرفت و همه نمونه ها به صورت فیکس شده به گورستان علم منتقل شد تا شاید در میان این تعداد انبوه، گونه جدیدی کشف شود. آیا این انصاف است ؟

 می نویسیم :خدمات اکوسیستمی،  می خوانیم: خدمات اکوسیستمی، می نویسیم: تنوع زیستی، می خوانیم:  تنوع زیستی، می نویسیم :حیات وحش، آن را هم درست می خوانیم ولی آیا می شنویم صدای ناله های پی در پی اجزای تنوع زیستی را که لحظه ای از خدمت به انسان دست نمی کشند؟  و آیا می بینیم آنچه را که هر لحظه بر سر محیط زیست و هر آنچه در آن هست می آوریم؟

ای کاش لحظاتی به آنچه که می نویسیم و می خوانیم بیاندیشیم. ای کاش و ای کاش و ای کاش.
   
  مریم روحانی - کارشناس دفتر موزه تاریخ طبیعی  و ذخایر ژنتیکی سازمان حفاظت محیط زیست